vida alipour

او که دنبال گرفتن غریق بود

استاد فاطمی نیا، ویژگی های متمایزی نسبت به سایر وعاظ و منبری های هم تراز و هم عصر خود داشت که او را در جایگاهی بعضا فراتر از اسم‌ها و رسم‌ها نشانده بود و بعضا سبب شده تا چشم‌ها و خشم‌ها و رشک‌هایی متوجه او شود.
برخی ویژگی‌ها در او نادر و منحصر به فرد بود و برخی را می‌توان صرفا در میان سالکان و طی طریق کردگان راه سراغ گرفت. سادگی کلام و صمیمت لحن و دلپذیری گویش، از او عالمی ساخته بود با مخاطبانی عام و خاص که به سرعت در قلب‌شان رخنه می‌کرد و تا عمق جان ایشان را متاثر می‌ساخت. هیچ ردی از ریاکاری و اغراض دنیوی و سیاسی در مشی و سلوک او هویدا نبود و این کلامش را نافذ و دلنشین و خالی از حب و بغض‌های متداول امروزی ساخته بود. سنگین ترینِ معارف دین و اصول اخلاقی را با زبانی صاف و بی‌غل و غش و با ته لهجه شیرین آذری ساده می‌کرد و لقمه‌های معرفت را دلسوزانه برای مستمعان و مخاطبان و شاگران خود برمی‌گرفت.
هماهنگی و یک رنگی ظاهر و باطن زندگی‌اش و صمیمت و نرم خویی‌اش چه در منبر و چه در مرعا و منظر، منزلتی بزرگ به او داده بود که نزد مخاطب، خصوصا نوجوانان و جوانانِ دلزده و فراری از روحانیت و وعظ و منبر،..

عارف بی مثال؛ در سوگ حاج آقا فاطمی‌نیا

بزرگتر که شدم فهمیدم به شکل سنتی به خانه محمد هاشمی رفسنجانی میرفتیم برای عزاداری. مراسم از ۷ تا ۱۰ صبح بود؛ برنامه منظمی هم داشت، عموما هم حاج‌آقا امجد مجلس گردانی می‎کرد. هم وعظ و خطابه بود در این مجالس و هم نوحه و سینه ‎زنی. هنگام سخنرانی حاج آقا فاطمی نیا، سکوت خاصی بر جمعیت حاکم می‎شد، گویی همه گوش می‎شدند برای شنیدن، این دقایق که کمتر می‎شد از نیم ساعت تجاوز کند، پرجمعیت ترین ساعات این مراسم بود.
اگر چه سیر آفاق و انفس کرده بود و در سلسله مراتب عرفانی، از عرفای نامدار و خاصه این روزگار بود اما با لهجه شیرین آذری، چنان عامه فهم به تبیین موازین دینی می‎پرداخت که هر مستمعی را بر سر ذوق می‌آورد. انتقاد به خرافه گرایی و زنگارهایی که گاه منبری‎ها و مداح‌ها بر دین می‌زدند، پای ثابت وعظ‎هایش بود. گاه احادیث جعلی (مثل اینکه امام سجاد به یزید گفته اگر نماز غفیله بخوانی، گناهت در کشتن پدر من بخشوده می‎شود!! اما او هیچ وقت نمی‎توانسته غفیله بخواند و دل درد می‎گرفته!!!) را روایت و چنان در دفاع از حرمت دین و اولیاء الهی آنها را تکذیب می‎کرد که رگ‎های برآمده‌ گردنش از تن صدایش پیدا بود. با خون..

اسرائیل و نفرین دهه هشتم

باراک که یکی از تاثیرگذارترین شخصیت های رژیم صهیونیستی در مقاله ای که اخیرا در روزنامه عبری زبان”یدیعوت احارنوت” به چاپ رسیده بر اساس یک مقوله قدیمی توراتی تاکید کرد که در طول تاریخ، حکومت های اسرائیل هر گز بیش از ۸۰ سال دوام نداشته وسقوط کرده اند.
صرف نظر از گمانه زنی وپیش بینی این شخصیت سیاسی اسرائیلی اکنون این سوال مطرح است که چه مولفه هائی در سر نگونی رژیم صهیونیستی موثر هستند و ایا حقیقتا این رژیم تا یک دهه اینده محکوم به سقوط خواهد بود؟
واقع امر این است که رژیم اسرائیل به دلیل بر خورداری از توان نظامی بالا قادر به مقاومت در برابر تهدیدهای بیرونی هست، اما مولفه های زیادی در ساختار داخلی وجود دارند که بصورتی خزنده وموریانه ای این رژیم را دچار فروپاشی تدریجی خواهند کرد.
اسرائیل با جمعیتی حدود ۵ میلیون نفر یکی از جوامع شکننده و غیر منسجم است که دو مولفه امنیت و رفاه موجب شده تا این جمعیت بصورتی مصلحتی اما جزیره ای در کنار هم قرار گیرند.
مساحت جغرافیائی اراضی اشغالی ۱۹۴۸ از ۲۱ هزار کیلومتر مربع تجاوز نمی کند واین مساحت کم با جمعیتی فشرده، ضریب اسیب پذیری این رژیم را افزایش می دهد…

بحران اوکراین و منافع ملی ما

قدر مسلم این است که قدرت ایران در پیشرفت همکاری های منطقه‌ای افزایش می یابد و ارتباط همه‌جانبه با کشورهایی که از لحاظ زبانی، نژادی، مذهبی، فرهنگی، جغرافیایی و تمدنی با ایران پیوند دارند باید به صورت هدفمند دنبال شود.

جنگ‌های جهانی چگونه آغاز می شوند؟

هرچند برج فرازان (عزت الله فولادوند، نشرسخن،۱۳۸۰) اولین آشنایی ایرانیان با خانم تاکمن است. این کتاب که در همان سال انتشار، کتاب سال شد در سال ۱۳۹۲توسط نشر ماهی، انتشار مجدد یافت. توپ‌های ماه اوت (محمد قائد، نشر ماهی، ۱۳۹۳) و سلام اول (حسن افشار، نشر ماهی، ۱۳۹۲) از دیگر آثار یازده گانه تاکمن است که به فارسی منتشر شده است .
سبک تاکمن، تاریخ نگاری جامع با مراجعه به صدها منبع و بیانی شیوا و نظرگیر است. روایت های او از تاریخ به گونه‌ای است که بیان جزئیات در خدمت یک نظریه است تا خواننده پس از مطالعه کتاب‌های چند صدصفحه ای او، در چند جمله به برداشت تاریخی برسد و طرفه آن که مترجمانی خوش سلیقه، سختگیر، صاحب‌نام و جریان‌ساز، آثار او را به فارسی برگردانده‌اند.
باربارا تاکمن تاکنون دوبار جایزه پولیتزر را از آنِ خود کرده است. بار اول در۱۹۶۳برای «توپ‌های ماه اوت» در بخش آثار عمومی غیرداستانی و بار دیگر در ۱۹۷۲ بابت «یادداشت‌هایی از چین». تاکمن در دو کتاب به جنگ جهانی اول (۱۹۱۸ – ۱۹۱۴ ) می‌پردازد. در «توپ‌های ماه اوت» وقایع نظامی ماه اول جنگ را مرور می‌کند که چگونه توپخانه، با پارادایم جدید جنگی (ب..